{Sernik z szafranem i wodą różaną- wspólne pieczenie}

Ja lubię serniki, reszta mojej rodziny nie. Dlatego jesli piekę to zazwyczaj z połowy składników, ale dzisiejszy upiekłam w 100% gdyż jechal do męża do pracy.
Z reguły nie wymyślam przepisów (chyba mam za mało zcasu i za mało chętnych do smakowania) wolę próbować sprawdzone, ale tym razem zrobiłam ten jeden krok do przodu i wymyśliłam coś innego. Celem było utworzenie sernika, który będzie smakował podobnie do perskich lodów właśnie z szafranem, wodą różaną i pistacjami ( przepis-KLIK ) i o dziwo taki smak wyszedł. Jestem dumna z siebie jak paw.
Jedyną pomyłką było dodanie płatków róży do środka ciasta :(  nauczka na następny raz.
Idea pieczenia sernika wyszedl od Oli z Przepisy Aleksandry, którą znam od jakiegoś czasu (nawet dobre lat), ale jakoś nigdy nie brałam udziału w podobnej akcji, aż do teraz.
Mieliśmy podstawowy przepis na sernik i mieliśmy inspirować i oto me cudo.

Sernik z szafranem i wodą różaną
(podstawowy przepis na sernik Przepisy Aleksandry)


- 12 ciastek digestive
-100g masła, rozpuszczonego
- 0,5 kg sera mascarpone
- 0,5kg twarogu ( ja użyłam a la philadelphia)
- 1,5  szkl cukru (można zmienjszyć jeśli masa będzie b. słodka)
- 1 budyń waniliowy
- 4 jajka
- 1 żółtko
+ 30 niteczek szafranu ( zalać 4 łyżkami wrzątku, odstawić)
+ 8 łyżek wody różanej
+ pistacje, płatki róż do ozdoby więc niekonieczne

Przygotowanie spodu
Rozgrzać piekarnik do 180C
Ciastka digestive rozgnieść i wymieszać z rozpuszczonym masłem.
Spód tortownicy wyłożyć papierem do pieczenia, a na nią nałożyć ciasteczka. Dobrze je ugnieść aby nie było dziurek. Piec w 180C przez 10-15min.

Przygotowanie masy
Dwa rodzaje sera, jajka, 1 szkl cukru i budyń wrzucić do miski i dokładnie zmiksować. Dodać 5 łyżeczek szafranu i wodę różaną. Całość wymieszać. Jeśli masa będzie nam się wydawać za mało słodka dodać dodatkowe 0,5 szkl cukru. Ja dodałam, gdyż w Iranie wszystko słodkie i ciasto też musiało takie być.
Masę przelać na nasze ciasteczka.
Rozgrzać piekarnik do 180C
Na dno piekarnika wstawić blaszkę z gorąco wodą. Wstawić sernik. Piec przez 10min w 180C, potem zmniejszyć temperaturę do 150-160C , przykryć ciasto folią aluminową i piec ok 80min, aż środek ciasta będzie a la stężona galaretka. Otwórz dzrwiczki i poczekaj aż ciasto ostygnie. Następnie wstaw sernik do lodówki na min 6godz ale lepiej na całą noc.
Przyozdób kawałkami pistacji i płatkami róż.
Smacznego

Perska rolada

Mój mąż ciągle mi mówi, że rolada jak i napolenki są narodowymi smakołykami z Iranu i że to właśnie oni te casta wymyślili. Zapewne Kopernik też był z Iranu czy też Persji.
O roladach słyszałam bardzo wiele i to strasznych rzeczy, wręcz przerażających. Jak to powinno się je robić, jak piec i później zawijać, to chyba najprzerażający moment. Ale ogladajac video z bloga, z którego przepisy skorzystałam to nie jest takie straszne. To byla moja druga rolada i zapewne nie ostatnia.

Perska rolada.

( przepis przystosowany do domowych mozliwości z bloga Kosher Persian Food)
*piekarnik nagrzewamy do 150C
*na blaszkę o wymiarach 30x25 (tradycyjna polska sernikowa)

Ciasto
- 3 jajka
- szkl mąki
- 1/2 szkl cukru
- 1 łyżeczka wanilii
- szczypta soli
- 1 łyżeczka proszku do pieczenia
dodatkowo 2 łyżki cukru pudru i 1/4 szkl wody różanej.

Krem
-300ml śmietany kremówki
- szkl cukru pudru
- woda różana do smaku

W mikserze mieszamy jajka, dodajemy cukier i łyżeczkę wanilii. Następnie dodajemy mąkę i proszek do pieczenia. Wszystko dokładnie mieszamy.Blaszkę wykładamy papierem pergaminowym, tak aby kawałki wychodziły poza blaszkę. Na blaszkę wylewamy ciasto, dokładnie rozsmarowując . Pieczemy w piekarniku o temperaturze 150C przez 15min, zaglądając aby się nie przypaliło. W tym czasie przygotowujemy krem, ubijając wszystkie składniki razem, aż przyjmą konsystencję kremu. Odstawiamy do lodówki do momentu użycia i staramy się nie zjeść od razu.
Czystą ściereczkę rozkładamy na blacie. Po wyjęciu ciasta, delikatnie odklejamy ciasto od papieru pergaminowego. (najlepiej położyć ciasto na ścierce i wtedy to nam pozwoli odkleic papier od ciasta, nie zawsze wychodzi to w jednym kawałku). Kiedy ciasto jest odklejone od pergaminu, zwijamy je w rulonik, pomagając sobie ścierką. zostawiamy tak na chwileczkę (2 min). Rozwijamy, posypujemy ciasto cukrem pudrem, lekko ( nie musimy całkowicie zakryć i zrobić gór pokrytych sniegiem) i skrapiamy wodą różaną.
Nakładamy krem, delikatnie zawijając (nadal możemy sobie pomóc ścierką). Kiedy ciasto jest gotowe przekładamy na talerz, przyozdabiając resztą kremu.

(W danym blogu jest video jak rolada jest robiona, więc można spojrzeć jakie to cudo jest łatwe)

Sernik z wodą różaną i sokiem z malin

Tak, tak sernik ponownie. Dawno nie było, nieprawdaż? I mnie też jakiś czas nie było, ale już jestem.
Mam kilka postów do wstawienia więc zamierzam to zrobić w najbliższym czasie.
Miłego piątku życzę. U nas ostatni dzień szkoły :( to bardzo smutny dzień dla mnie.

Sernik z wodą różaną i sosem malinowym

( przepis z tej oto strony) 

Sernik

- 250g herbatników (albo dowolnie wybranych ciastek)

- 90g masła, roztopione

- 800g sera a la philadelphia

- 3 jajka

- 150g cukru

- 2 łyżki wody różanej

Herbatniki kruszymy i łączymy je z roztopionym masłem. Wykładamy nimi dno blaszki, dokąłdnie aby nie było żadnych dziurek. Ostawiamy na bok.

W mikserze miksujemy ser z cukrem. Robimy to przez kilka minut, aż wszystko dokładnie się połączy. Dodajemy po jednym jajku, ciągle mieszając, na sam koniec dodajemy wodę różaną.  Gotową masę wylewamy na wcześniej przygotowane herbatniki. Pieczemy w 150C przez 60-70 min, aż środek będzie lekko galaretkowaty. Po wyjęciu z piekarnika odstawiamy do schłodzenia, na czas 4 godz do całej nocy.

Sos malinowy

- 180g malin mogą być mrożone

- 100g cukru 

- 1 łyżka skrobii kukurydzianej

- 125 ml wody

W garnku wymieszać wodę, cukier i skrobią, powoli gotowąc. Kiedy cukier się rozpuści dodać maliny. Rozgnieść je widelcem.  Gotować przez 5 minut. Sos można oblać sernik, albo podawać z każdym kawałkiem oddzielnie. 

Smacznego

Lody szafranowe z pistacjami i wodą różaną i "A day" idea

Lody szafranowe są esencją życia w Iranie. Cokolwiek z szafranem czy pistacjami jest podstawą w Iranie. Pistacje są dodawane wszędzie nawet do szynek, które dzięki nim zyskują niespotykany smak. Ja się przyznam, że uwielbiam pistacje cytrynowe. Niestety te cuda natury są dość drogie nawet w Anglii więc czasami dostajemy paczki "żywnościowe" z Iranu ;)

Lody szafranowe z pistacjami

- 2 szkl pełnotłustego mleka

- 2 szkl cukru

- 4- 6 żółtek

- 1/2 łyżeczki szafranu

- 500ml śmietany kremówki

- 1/4 szkl wody różanej

- niesolone pistacje, pokrojone

1. Szafran rozgnieść z dwoma łyżkami ciepłego mleka.

2.Mleko gotujemy na wolnym ogniu. W tym czasie w misce wymieszać żółtka z cukrem.

2. Do gotującego mleka wlewamy szafran, a nastepnie dodajemy żółtka z cukrem, mieszając cały czas aby nie wyszła nam jajecznica ;) delikatnie ubijamy, aż utworzy się piana.

Gotowe wkładamy do lodówki aby się schłodziło.

3. Gdy już się schłodzi wlewamy śmietankę, wodę różaną i pokrojone pistacje.

Wszystko dokładnie mieszamy i wkładamy do zamrażarki. Co 30 minut mieszamy, aby utworzyły nam się lody.

Kiedy osiągnie wymagana przez nas konsystencję podajemy i się delektujemy.

A teraz LINK

A day 

dziś znalazłam ten link i zasada jest jedna robimy zdjęcie 15tego maja tego co nas otacza. Strzela cały świat, aparatami, telefonami, czymkolwiek. Najpierw logujemy się na tej stronie,a  15 Maja dodajemy nasze zdjęcia. Mogą współpracować rodziny, szkoly, współpracownicy w parcy, koledzy w pubie, po prostu wszyscy. A z racji, że wszyscy my na blogach strzelamy fotki to takie dodatkowe zdjęcie będzie tylko miłym dodatkiem.

Jeśli macie ochotę dołączcie i przekażcie dalej.

Faloodeh czyli makaron ryżowy z sorbetem z wody różanej plus dawne zdjęcia z Iranu

Po raz pierwszy jadłam ten deser w Iranie i sama nie wiem czemu mój mąż nie zaproponował mi go wcześniej. Pamiętam że nie wierzyłam że w środku jest makaron. Mąż jadł z sokiemz  cytryny, a ja się delektowałam właśnie takim różowym z wodą różaną. Maj w Iranie był bardzo gorący i to był jeden z najlepszych deserów, który można było jeść i jeść.

Faloodeh

Sorbet z wody różanej

- 1 szklanka wody

- 2 szklanki cukru

- 1/2 szklanki wody różanej

1. Wodę zagotowujemy z cukrem i jak się rozpuści to dodajemy wodę różaną. Przekładamy do miski i wkładamy do zamrażarki na jakieś 3 godziny.

Nitki makaronowy

- makaron ryżowy/ vermicelli

1. Wkładamy ryż do miski i zalewamy wrzątkiem, następnie odczekujemy jakieś 5 min, aż makaron będzie miękki. Odcedzamy pod zimną wodą i i tniemy makaronik na długość 2,5 cm.

2. Mieszamy razem z sorbetem i wkładamy do zamrażarki na kolejne kilka godzin. Nie musi być zamrożone do konsystencji lodów, a zwykłego sorbetu.

3. Sposób podanie: skrobiemy z miski tyle na ile mamy ochotę i podajmy z sokiem z kwaśnych wiśni lub kropimy cytryną. Można też jeść bez niczego, ale jest bardzo słodkie.

I kilka dawnych zdjęć z Iranu. Jakość.... hmmm, nie wiedziałam co to aparat ;)więc tylko pstrykałam.

Plac Ngash-i Jahan, Esfahan

Most Khaju, Esfahan

Katolicki kościół, Esfahan

Ja w Esfahanie (5m-c ciaży stąd taka duża no i karmiona ryżem), nie znaczy że ja mała jestem ;)

Moj syn byl "atakowany" głownie przez Iranki, wszyscy chcieli mu zrobic zdjecie, wiec wiekszosc czasu krzyczal "zadnych zdjec"

W taki sposob są sprzedawane arbuzy w Iranie i niech mi Bóg świadkiem najlepsze na świecie za rozmiar i słodycz.

Tak się jeździ w Teheranie i przechodzi przez ulicę, pomiędzy samochodami. Na trzy pasmowej drodze mogą jechać pięć samochodów i to obok siebie;)

Polski Cmentarz w Teheranie (dzielnica Dulab) -

zdjęcie jest z flickr bo nie mam go na dysku stąd mały rozmiar :(

Przed wyjazdem do Iranu, przeszukując strony z atrakcjami, znalazłam informację od chłopaka, Mariusza, który prosi kogokolwiek kto by byl w Iranie o zrobienie kilku zdjęć właśnie na Polskim Cmentarzu. Zdjęcia były dla babci chłopaka, której tata nie dotarł po wojnie do Polski i właśnie został pochowany w Iranie. Ta Pani nigdy taty nie poznała ani nie widziała jego miejsca spoczynku. Oczywiście napisałam, że pójdę. Być w Iranie i nie zobaczyć Polskiego cmentarza to byłaby hańba. Porobiłam kilka zdjęć i wysłalam do Mariusza. Jak mi później napisał to babcia była bardzo wzruszona. I ja też.

I ostatnie zdjęcie

Lustrzana Sala w Palacu Niavaran, szaha Pahlaviego, nie pamietam dokładnie ile lat tą jedną salę budowali, ale zapewne więcej niż 3. Widok dech zapiera.

Gdyby ktoś chciał zobaczyć więcej moich zdjęć to sa na flickr

Iran 2010

Miłej soboty.