A pamiętacie ziemniaki z ogniska ? czy dzieciaki dzisiaj to jeszcze robia? ja do tej pory pamiętam jak się je wrzucało pod koniec ogniska i czekało na to keidy będą gotowe. Później się je wygrzebywało kijem i przerzucając z ręki do ręki próbowało zjeść. A jakie się miało palce czarne, nie mówiąc o buzi.
Chyba będę musiała pokazać swoim chłopakom na czym polega ta cała zabawa z nocnym siedzeniem przy ognisku. Tylko gitary brak i drewna, suchego drewna. Mój mąż też tak robił w Iranie więc chociaż jedno wpsomnienie z dzieciństwa mamy podobne.
Te właśnie ziemniaczki są bardzo małym wspomnieniem dzieciństwa. Bardzo małym.
Pieczone ziemniaki z pesto
(z tej oto strony)
(dla 1 osoby, bo dzieci wolały z serem)
- 1 ziemniak
- 1/4 szkl bulionu
- 1/4 szkl śmietany 18%
- pół cebuli pokrojonej w kostkę
- 1 ząbek czosnku, starty na tarce
- pół cytryny
- garść bazyli, drobno pokrojonej
- sól i pieprz
- żółty ser - ewentualnie
Ziemniaka myjemy, robimy widelcem dookoła dziurki. Obtaczamy go w oleju i posypujemy solą.
Pieczemy w 200C przez około godzinkę.
Po pół godzince pieczenia przygotowujemy nadzienie.
Na patelni rozgrzewamy łyżeczkę oleju i dodajemy pokrojoną cebulę. Smażymy kilka minut i dodajemy czosnek. Smażymy aż cebula zmięknie, a następnie dodajemy bulion i śmietanę. Dokłądnie mieszamy.
Wrzucamy pokrojoną bazylię i skrapiamy sokiem z pół cytryny. Gotujemy na małym ogniu przez 10min, aż powstanie gęsty sosik.
Sól i pierz do smaku.
Gdy ziemniaki są upieczone, po wyciągnieciu z piekarnika kroimy je na połowę i wydłubujemy środek tworząc łódeczki, zostawiając cienkie ścianki.
Środek ziemniaka mieszamy z sosikiem. Dodajmy ser, jeśli używamy.
Wypełniamy łódeczki nadzieniem i serwujemy :)













